Vatandaşlığa geçiş için B1 Almancası

B1, Avrupa Dilleri Ortak Çerçeve Metni'nin (CEFR) “bağımsız kullanıcı” düzeyidir. B1 düzeyinde tanıdık konularda açık standart konuşmanın ana noktalarını anlayabilir, günlük durumların çoğunu idare edebilir, kısa bir mektup veya e-posta gibi basit bağlantılı metinler yazabilir ve deneyimleri, planları ve nedenleri anlatabilirsiniz. Vatandaşlığa geçiş için yasa, bir B1 dil sınavının şartlarını karşılamanızı ister (StAG § 10 Abs. 4).

• Genel sonucu B1 olan Deutsch-Test für Zuwanderer (DTZ), genellikle bir entegrasyon kursunun sonunda yapılır
• Zertifikat Integrationskurs (B1 düzeyinde DTZ ve geçilmiş bir “Leben in Deutschland” sınavı)
• Köklü sınav kuruluşlarından alınan diğer tanınmış B1 (veya daha yüksek) sertifikalar
• Birçok durumda Alman okul, mesleki veya üniversite yeterlilikleri

Hangi belgeleri kabul edeceğine daireler karar verir; bu yüzden bir sınava yazılmadan önce Einbürgerungsbehörde'nizle teyit edin.

DTZ'nin yaklaşık 100 dakikalık yazılı bir bölümü (dinleme, okuma ve kısa bir mektup) ve yaklaşık 15 dakikalık bir sözlü bölümü vardır. Sertifika genel olarak A2 veya B1 gösterir. Genel olarak B1 almak için konuşmada B1 ve diğer iki alandan en az birinde (dinleme ve okuma veya yazma) B1 gerekir. Konuşma bu yüzden çok önemlidir; okuma kadar konuşmayı da pratik edin.

• 16 yaşın altındaki çocuklar yalnızca yaşlarına uygun Almanca gerektirir
• Eski misafir işçiler, eski DDR'deki sözleşmeli işçiler ve kısa süre sonra onlara katılan eşler yalnızca konuşma düzeyinde günlük Almanca gerektirir
• Ciddi ve kalıcı çaba göstermiş ama B1'e ulaşamamış kişilerin olduğu zor durumlarda, şart yalnızca konuşma Almancasıyla sınırlanabilir
• Hastalık, engellilik veya yaş nedeniyle şartı karşılayamayan kişiler muaftır

Sertifikanız olsa bile dairedeki randevularınız Almancadır. İkametiniz, işiniz, aileniz ve başvuru nedenleriniz hakkında basit sorular bekleyin; taahhütte imzaladığınız şeyi kendi cümlelerinizle açıklamaya hazır olun. Tam cümlelerle kısa ve net cevaplar pratik edin. Anlamazsanız sorun: “Können Sie das bitte wiederholen?” (Bunu lütfen tekrar eder misiniz?) veya “Können Sie das bitte langsamer sagen?” (Bunu lütfen daha yavaş söyler misiniz?). Soru sormak normaldir ve aleyhinize sayılmaz.